Często podręczniki służące do nauki medytacji opisują warunki w jakich powinno się medytować. Zaleca się medytację w chwilach gdy jesteśmy wypoczęci, rozluźnieni. Nie powinno się przystępować do medytacji jak się jest sennym lub zmęczonym.

Czy współczesny człowiek ma czas i siły na medytację?

Co zrobić gdy nigdy nie ma się czasu i siły na medytację? Żeby medytować rano trzeba wstać np. godzinę wcześniej – jak tu nie być sennym? :-) Rano nie? - proszę bardzo – wieczorem np. o 19 – po pracy….

Po pracy? Gdzie miałem tyle stresów? Jestem w domu ale myślę o pracy – czego jeszcze nie zrobiłem, co muszę zrobić jutro itd. Po drugie jestem wyczerpany, nie mam na nic ochoty i siły – i tak zasnę na siedząco…

Jak znaleźć na to wszystko siłę?

Siłę trzeba znaleźć w …. sobie! Im bardziej jesteśmy zmęczeni po pracy ty większą satysfakcje da nam medytacja. Przy okazji lepiej wypoczniemy, wyśpimy się i…. łatwiej nam będzie wstać na poranną medytację :-).

Kiedy medytujemy?

Odpowiedź nie jest taka oczywista. Czasem, przy baku koncentracji i wprawy, nie medytujemy nawet jak właśnie staramy się to robić. Czasem jest przeciwnie – wykonujemy ,,zwykłe” - codzienne czynności i medytujemy jednocześnie.

Medytacja = Uświadomienie ?

Jedna osoba siedzi i się nudzi druga siedzi i … medytuje – w czym tkwi różnica? Różnica polega na skupieniu świadomości w realnym świecie. Co to jest realny świat? Hmmmm…..

Czy można medytować podczas uprawiania sportu?

Można i warto!
Nawet duchowni z wielu kultur uprawiali różne formy ,,sportu” - czy mówiąc ogólniej uprawiali różnie rodzaje aktywności ruchowej po to aby rozwijać się duchowo. Z moich osobistych doświadczeń wynika, że jedne dyscypliny sporu prawie wymuszają jednoczesną medytację inne wręcz ją uniemożliwiają.

Bieganie

Moim osobistym faworytem sportów do medytacji jest bieganie – bieganie długodystansowe. Tak od 30 minut w górę. Nie liczy się odległość czy prędkość – ważny jest rytm, oddech i koncentracja.

Jak biegać i medytować jednocześnie?

Tak jak ,,zwykle” trzeba się skupić na teraźniejszości, na biegu.
Otwieramy zmysły: obserwujemy drogę, słuchamy odgłosów.
Obserwujemy własne ciało: oddech, puls,wysiłek mięśni, zmęczenie
Obserwujemy umysł: jakieś myśli przychodzą i odchodzą –ale po jakimś czasie przychodzi cisza….i zaczyna się medytacja właściwa.

Taki rodzaj medytacji – choć nie jest łatwy do ,,wdrożenia” ma bardzo wiele zalet. Przy naszym ,,cywilizowanym” trybie życia można przy okazji załatwić dwie sprawy - ,,przedmuchać” słabe ciało i wyciszyć wzburzony umysł. Chyba właśnie ze względu na szerokie spektrum korzyści z biegu – bieganie jest uzależniające :-) !

Sprawy techniczne typu gdzie biegać, jakim tempem, ile razy w tygodniu z punktu widzenia medytacji nie mają większego znaczenia. Oczywiście teoretycznie najlepiej biegać gdzieś w lesie (i korzystać z dodatkowych plusów:-), czy nad morzem. Jednak spotkałem się z taką opinią – że do medytacji wcale nie jest potrzebny spokój np. lasu. Może być równie dobrze środek ruchliwego skrzyżowania – w obu przypadkach można medytować, skupić się na teraźniejszości. Czyli w sumie medytować podczas biegu można wszędzie.

Bieganie - czego nie robić.

• Wg mnie nie warto słuchać muzyki ( np. z odtwarzacza mp3) – za łatwo można ,,odlecieć” od ,,tu i teraz” :-)
• Biec za szybko – bieg powinien być czystą przyjemnością, powinien być harmonijny i rytmiczny.
• Po jakimś czasie przychodzą kryzysy – pierwszy po ok 20-30 minutach – warto oczywiście wytrwać :-) - paradoksalnie zatrzymanie się wcale nie doda nam sił!

Inne sporty

Jest wiele sportów które ułatwiają medytację np. chodzenie po górach, pływanie, jazda na rowerze… chyba wszystkie sporty które można uprawiać w samotności. W sumie nie ma ograniczeń - liczy się świadomość :-) . Choć trudno mi sobie wyobrazić medytację np. podczas granie w siatkówkę – ale może się mylę…

Czy prawdziwy mistrz jest ascetą?

Często pewne religię zalecają ( lub nakazują ) życie w celibacie. Ma to pomóc adeptowi osiągnąć wyższy poziom świadomości. Ogólnie wszelkiego rodzaju zakazy typu zakaz seksu, używekwedług mnie nie są potrzebne. Mogą tylko niepotrzebnie odstraszyć adeptów od praktyki medytacji.

Praktyka medytacji ma wzbogacać życie, czynić je lepszym i…. przyjemniejszym! Nie chodzi o to aby czegokolwiek sobie żałować, unieszczęśliwiać się w imię czegokolwiek. Stosunek płciowy nie jest tu wyjątkiem.

Niemniej jednak każdy człowiek ( po inicjacji seksualnej :-) ) wie, że z seksem są związane pewne ,,energie”. Niektórzy myśliciele ( np. Z. Freud ) uważają nawet, że popęd płciowy to główny czynnik motywujący nasze działania. Coś w tym musi być skoro nawet w reklamach temat seksu jest wiązany z czymkolwiek – seks dobrze się sprzedaję.

Można i warto wykorzystać tę potężną energię do lepszych celów. Warto się przyjrzeć Tantra Jodze .
Czy medytacja wpływa na życie seksualne?

Z punktu widzenia mężczyzny – zależy, czy medytacja jest przed stosunkiem czy … po :-). Medytacja przed sprawia, że właściwie seks jest nie potrzebny – człowiek jest rozluźniony, zadowolony, lekko pobudzony….
Medytacja po stosunku – hmmm chyba rzadko się zdarza :-)
Medytacja w trakcie – mocny temat, dla zaawansowanych i odważnych :) – Tantra Joga

Z punku widzenia kobiety…. Czekam na komentarze :-)