Nadal dokładnie nie wiemy co za tym stoi, ale wiemy, że nie inne wymiary czy inne życia ;)

Nie zmienia to jednak sytuacji, że medycyna pokazuje co jest przyczyną, a co skutkiem np. danej ekspresji genów. Podaje przykłady, robi eksperymenty sprawdzające te zależności. Medytacja też w ten sposób została sprawdzona. Dlatego bardziej mnie przekonuje dowód empiryczny, niż szukanie powodów w nieokreślonym przeszłym życiu. Sceptyk ze mnie wychodzi :)

Uważam, że nie tylko choroby nie są przypadkiem ale również inne zdarzenia na które niby nie mamy wpływu. Zwalanie wszystkigo na medycynę niczego nie rozwiąże, ogólnie to nie jestem miłośnikiem medycyny ( tabletek, terapii itd ). Człowiek może regulować/naprawiać rzeczy które stworzył, czyli np. silnik – on wie jak działa. Nie może jednak za pomocą leków, hormonów itp regulować organizmu bo nie wie jak działa, nie on go wymyślił i zbudował. To tak jak podkęcać procesor śrubokrętem – nie tędy droga.

Jak się uczy medycyna – na błędach! To co dziś jest super za 5 lat może się okazać ( okaże się ) że ma jakieś skutki uboczne. Nie chce być królikiem doświadczalnym! Jeśli w jakiejś dziedzienie nauki coś dziś jest prawdziwe ja jutro nie to czy rzeczywiście jest to dziedzina nauki?

Nie, nie jest to dziełem przypadku, lecz błędnego kodowania DNA. Na medytację patrzę z bardziej naukowego punktu widzenia – bardzo dużo może nam dać, tak fizycznie, jak psychicznie, ale jednak szukanie źródeł przykrości w poprzednich życiach to szukanie sprawiedliwości tam gdzie jej nie ma ;) Tak mi się przynajmniej wydaje.